Franciszek Krupiński

Franciszek Salezy Krupiński był polskim filozofem i publicystą. Urodził się 22 stycznia 1836 roku w Łukowie, a zmarł 16 sierpnia 1898 roku w Warszawie. W 1858 roku wstąpił do zgromadzenia ojców pijarów w Opolu Lubelskim. Kształcił się w kolegium pijarskim i Akademii Duchownej w Warszawie, a także uczęszczał na wykłady nauk przyrodniczych w Akademii Medyczno-Chirurgicznej oraz filozofii u Henryka Struvego w Szkole Głównej.

Krupiński interesował się logiką. Przetłumaczył dwutomowy podręcznik Alexandra Baina poświęcony tej dziedzinie. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1859 roku. Po kasacie klasztoru pijarów został rektorem kościoła popijarskiego, a później pracował jako nauczyciel religii. Publikował artykuły i rozprawy między innymi w „Ateneum”, „Bibliotece Warszawskiej”, „Pamiętniku Religijno-Moralnym” i „Tygodniku Ilustrowanym”. W 1876 roku ukazała się jego rozprawa „Romantyzm i jego skutki”, zaliczana do tekstów krytycznoliterackich konstytuujących polski pozytywizm. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Franciszek Krupiński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.